Demo çalışıyor. Peki ürün?

Yapay zekâyla bir şey üretmenin en güzel anı, ilk kez çalıştığını gördüğün an. Birkaç cümle yazıyorsun, biraz düzeltiyorsun, ekranda kafandaki fikre benzeyen bir şey beliriyor. Az önce yalnızca konuştuğun şeyin artık bir adresi, düğmeleri, belki veritabanı var.

O anda insanın aklından aynı cümle geçiyor: Oldu bu.

Sonra sayfayı yeniliyorsun.

İlk ekranın söylemedikleri

Bir prototip genellikle en güzel ihtimali gösteriyor. Veri geliyor, bağlantı kopmuyor, kullanıcı doğru düğmeye basıyor. Herkes kendisine verilen rolü oynuyor.

Ürün olmaya başladığı yer biraz daha tatsız. Boş sonuç geldiğinde ne gösteriyoruz? Aynı işlem iki kez yapılırsa ne oluyor? Kullanıcı yarıda bırakıp yarın dönerse kaldığı yeri bulabiliyor mu?

Bunların ekran görüntüsünde pek karşılığı yok. Ama kullanıcı uygulamayı bunlarla tanıyor. Benim heyecanlandığım animasyonu bir kez görüyor; kaybolan verisini uzun süre hatırlıyor.

Hızlandıkça kontrol işi büyüyor

AI bir değişikliği çok hızlı yapabiliyor. Bu hız, yapılan şeyi anlamaya ayırmam gereken süreyi otomatik olarak azaltmıyor.

Bazen tek bir isteğin karşılığında bir sürü dosya değişiyor. Ekran düzelmiş görünüyor. Fakat düzelen şeyin hangi koşullarda çalıştığını anlamadan sonraki isteğe geçersem, birkaç tur sonra kendi yaptığım ürüne yabancılaşabiliyorum.

Bu yüzden “tamamlandı” cümlesinin yanına küçük bir soru koymak gerekiyor: Neye bakarak?

Derleme geçti mi? İşlem gerçekten kaydedildi mi? Yayındaki sürümde de çalışıyor mu? Telefonda denendi mi? Her cevabın gösterdiği başka bir şey var.

Küçük bir yolu sonuna kadar yürümek

Bana daha anlamlı gelen hedef şu: Kullanıcının yapacağı küçük bir işi seçmek ve o yolu sonuna kadar tamamlamak.

Bir kayıt oluşturacaksa oluşturabilsin, tekrar açabilsin, değiştirebilsin. Bir şey ters giderse ne olduğunu anlayabilsin. Ben de hatayı bulabileceğim bir iz görebileyim.

Sonra ikinci işi ekleyebilirim.

Bu yaklaşım ilk gün daha az gösterişli görünebilir. Ama ertesi gün projeyi açtığımda nerede durduğumu bilmek de güzel bir his. Her seferinde baştan heyecan üretmek zorunda kalmıyorum; çalışan bir şeyin üzerine devam ediyorum.

Ertesi gün de çalışıyorsa

AI ile fikir denemenin maliyeti düştü. Bunun heyecanını seviyorum. Aklımdaki bir şeyi görmek için haftalarca beklemek zorunda olmamak büyük bir imkân.

Yine de ilk çalışan sürümden sonra yapılacak işler var. Okumak, denemek, sadeleştirmek, bazen geri almak. Kullanıcının takıldığı yere dönmek.

Prototip bana fikrin mümkün olduğunu gösteriyor. Ürüne dönüşmesi için biraz daha yanında kalmam gerekiyor.